W polskim systemie prawa umowa leasingu jest regulowana przez Kodeks cywilny w art. 7091 – 70918. Początkowy artykuł tej regulacji stanowi:
“Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa/firmy/spółki, kupić rzecz od oznaczonego zbywcy na zobowiązaniach określonych w tej umowie, i oddać tę rzecz korzystającemu do zastosowania, albo zastosowania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu, w uzgodnionych ratach, uposażenie gotówkowe, równe co najmniej cenie, lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.”
Rzeczami, w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego, są jedynie przedmioty materialne (art. 45 KC), zaś przedmioty materialne na gruncie Kodeksu Cywilnego są pojęciem znacznie węższym niż wspaniała materialne wyodrębniane przez ekonomistów. Cechą rzeczy jest materialny charakter , a oprócz tego wyodrębnienie z przyrody (Prawo cywilne – część ogólna, Zbigniew Radwański, wyd.8, 2005, s. 117). Nie są rzeczami ciecze i gazy, kopaliny, zwierzęta w stanie wolnym (aktualne – uchw. SN(7) z 8.11.1971 r., OSN 1972, poz. 43; orz. SN z 9.03.1973 r., Przykładowo Nr9/1974). Rzeczami nie są również przedmioty niematerialne, tj. energia, wspaniała intelektualne, wspaniała personalne, pieniądze, papiery wartościowe, prawa finansowe (Radwański jak wyżej, s. 128)
Dla celów podatkowych definicja umowy leasingu rozszerzona jest o każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana “finansującym”, oddaje do odpłatnego zastosowania albo zastosowania i pobierania pożytków na zobowiązaniach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej “korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także obszary. Kodeks Cywilny wyszczególnia zaś w art. 70918 umowę, w której jedna strona zobowiązuje się oddać rzecz stanowiącą jej własność do zastosowania albo do zastosowania i pobierania pożytków drugiej stronie, a druga strona zobowiązuje się zapłacić właścicielowi rzeczy w umówionych ratach uposażenie gotówkowe, równe co najmniej wartości rzeczy w chwili zawarcia tej umowy, do której używa się odpowiednio przepisy o leasingu samochodowym.